Elektrownia Stalowa Wola

Elektrownia Stalowa Wola działa w Stalowej Woli w województwie podkarpackim. 

Historia: 

Elektrownia Stalowa Wola 

Elektrownia „Stalowa Wola” S.A. zlokalizowana jest w południowo – wschodniej części Polski na obrzeżu miasta Stalowa Wola, zamieszkałego przez około 80 tysięcy mieszkańców i oddalonego o 70 km od miasta Rzeszów. Elektrownia rozpoczęła działalność w maju 1939 r. Została wybudowana w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego – początkowo dla potrzeb Zakładów Południowych powstających w tym samym czasie (obecnej Huty Stalowa Wola). Składała się wówczas z czterech kotłów rusztowych OR-45 i dwóch turbin o mocy po 20 MW. Na początku lat pięćdziesiątych została rozbudowana o trzy kotły OP-100, turbinę kondensacyjną o mocy 35 MW i turbinę przeciwprężną o mocy 10 MW. Elektrownia I została całkowicie zlikwidowana w 2003 r. 

Pod koniec lat pięćdziesiątych wybudowana została Elektrownia II, składająca się z czterech kotłów pyłowych OP-130 i dwóch turbin kondensacyjnych o mocy po 50 MW. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych Elektrownia ta została przebudowana dla potrzeb ciepłownictwa, głównie w celu bezzwrotnego podgrzewu wody do podziemnego wytopu siarki w pobliskiej kopalni w Jeziórku. Wymieniono turbiny z kondensacyjnych na ciepłownicze 7 UC 60 i 7 UP 40, a następnie wybudowano dodatkowo dwa kotły wodne WP 70 i WP 120. W drugiej połowie lat sześćdziesiątych wybudowano dwa bloki energetyczne o mocy osiągalnej po 125 MW każdy. Ta część Elektrowni, nazwana Elektrownią III, klasyfikuje Elektrownię Stalowa Wola w grupie elektrowni systemowych. 

Początkowo Elektrownia funkcjonowała samodzielnie, a następnie w ramach Zakładów Energetycznych Okręgu Wschodniego w Radomiu. Od roku 1989 Elektrownia stała się samodzielnym Przedsiębiorstwem Państwowym. Natomiast od 1 października 1996 roku Elektrownia „Stalowa Wola” S.A. funkcjonowała jako Jednoosobowa Spółka Akcyjna Skarbu Państwa. 

W maju 2007 r. Skarb Państwa wniósł aportem akcje Elektrowni do TAURON Polska Energia S.A. w Katowicach.

Dane techniczne: 

– Łączna moc osiągalna elektryczna 341 MW 

– Łączna moc osiągalna cieplna 341 MW 

Urządzenia maszynowe i ciepłownicze 

W skład tych urządzeń wchodzą turbozespoły parowe, kondensacyjne i ciepłownicze oraz zespół wymienników ciepła i stacji redukcyjnych.

Hala turbozespołów 

Siłownia I (zlikwidowana; istniej możliowość wykorzystania inwestycyjnego terenu) 

Siłownia II (kolektorowa) posiada: 

– 1 turbozespół ciepłowniczy firmy Zamech 7UC60 o mocy 60 MW, z upustem technolog. 1,4 MPa o maks. mocy cieplnej 190 MJ/s, 

– 1 turbozespół ciepłowniczo-kondensacyjny firmy LMZ PT-30/40 o mocy 41 MW, z upustem technologicznym 1,6 MPa i upustem ciepłowniczym 0,05-0,35 MPa o maks. mocy cieplnej 85 MJ/s, 

– zespół stacji redukcyjnych parowych oraz 3 układy wymienników ciepła. 

 Siłownia III (blokowa) posiada: 

– 2 turbozespoły kondensacyjne TK120 firmy Zamech, z wtórnym przegrzewem pary, o mocy trwałej 125 MW każdy, z elektronicznym układem reg. EHR, generatory chłodzone wodorem ze statycznym układem wzbudzenia, 

– na obu turbozespołach zainstalowano stacje redukcyjne na parze świeżej i wtórnej do awaryjnego zasilania parą układów ciepłowniczych. 

Urządzenia kotłowni 

W Elektrowni eksploatowane są różnego rodzaju i wielkości kotły energetyczne parowe. Dla wszystkich kotłów paliwem podstawowym jest węgiel energetyczny kamienny, zaś jako paliwo rozpałowe i pomocnicze stosowany jest gaz ziemny. 

Siłownia II (układ kolektorowy): 

– 4 kotły parowe pyłowe OP 150 (z pośrednim bunkrowaniem pyłu węglowego i 8 młynami kulowo-bębnowymi) o wydajnościach po 150 t/h pary 8 MPa i temp. 500 oC. 

Siłownia III (układ blokowy z wtórnym przegrzewem pary): 

– 2 kotły OP380k z 6 młynami każdy o wydajnościach po 380 t/h pary o parametrach: para świeża 14 MPa 540 oC, para wtórna 2,7 MPa 540 oC. 

Spaliny z poszczególnych kotłów po oczyszczeniu w elektrofiltrach są odprowadzane przez 2 kominy o wysokościach: 102 i 120 m.

Rozdzielnia 

Urządzenia elektryczne: 

Energia elektryczna z generatorów jest wyprowadzana przez transformatory blokowe na własną rozdzielnię 110 kV i dalej do systemu krajowego za pomocą 10 linii 110 kV i jednej 220 kV. 

Układ potrzeb własnych siłowni stanowią rozdzielnie 6 kV zasilane podstawowo z transformatorów odczepowych, a rezerwowo z transformatorów sprzęgłowych. Rozdzielnie 6 kV do potrzeb własnych bloków to nowoczesne rozdzielnie dwuczłonowe, osłonięte Rozdzielnia 

z wyłącznikami próżniowymi i mikroprocesorowymi zabezpieczeniami oraz automatyką zasilania SZR i PPZ. 

W układach podających paliwo do kotłów pracują nowoczesne napędy z częstotliwościową regulacją obrotów. 

Nawęglanie: 

Dostawa węgla odbywa się taborem kolejowym. Elektrownia posiada własną bocznicę kolejową. Węgiel jest rozładowywany przy pomocy dwóch wywrotnic wagonowych obrotowych i podawany taśmociągami do zasobników przykotłowych, bądź na składy węgla. Na okres zimowy można zgromadzić bezproblemowo zapas węgla ok. 130 000 ton, wystarczający na ponad miesięczną pracę siłowni. Całość dostaw węgla jest ważona i badana jakościowo przez własne laboratorium chemiczne. 

Odpopielanie: 

Spaliny na wszystkich kotłach są oczyszczane przez nowoczesne elektrofiltry osiągające skuteczność ponad 99%. Pył wychwycony w elektrofiltrach jest pneumatycznie przesyłany do pobliskiego zakładu „PREFABET” gdzie służy do produkcji gazobetonu. Okresowe nadmiary popiołu i żużlu są hydraulicznie transportowane na miejsce magazynowania – Jelnia. 

Gospodarka wodna: 

Woda do chłodzenia kondensatorów turbin i innych potrzeb jest pobierana z własnego zatokowego ujęcia wody na rzece San. Część wody zrzucanej z kondensatorów oraz całość oczyszczonych ścieków deszczowo-przemysłowych służy do produkcji uzdatnionej wody dla potrzeb układów ciepłowniczych. Dla uzupełnienia strat wody w obiegach kotłowych, Elektrownia posiada stację demineralizacji wody o wydajności 250 t/h. 

 


Podziel się

Skomentuj