Elektrociepłownie Wybrzeże

Elektrociepłownie Wybrzeże S.A. to największa firma energetyczna na Pomorzu. W skład Spółki wchodzą dwie Elektrociepłownie: Elektrociepłownia Gdańska (Ec2) i Elektrociepłownia Gdyńska (Ec3) o łącznej mocy cieplnej ponad 1196 MW i elektrycznej około 332 MW.

Historia:

1899 – Rozruch Elektrowni Ołowianka w Gdańsku

1936 – Rozruch Elektrowni Gdynia 1

1942 – Rozruch Elektrociepłowni Gdynia 2

1960 – Powstanie Zespołu Elektrociepłowni Wybrzeże

Elektrociepłownia Gdyńska1970 – Rozruch Elektrociepłowni Gdańskiej

1974 – Rozruch Elektrociepłowni Gdynia 3

1974 – Połączenie 5 elektrociepłowni w jedną spółkę

1993 – Przekształcenie Zespołu Elektrociepłowni Gdańsk w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa

1996 – 1997 – Wycofanie z eksploatacji trzech najstarszych elektrociepłowni

Budowa Elektrowni Ołowianka

Korzenie dzisiejszych Elektrociepłowni Wybrzeże S.A. sięgają końca XIX wieku. W wyniku uchwały podjętej przez Radę Miasta Gdańska w październiku 1895 roku rozpoczęto budowę Elektrowni Ołowianka. Nazwa elektrowni pochodziła od nazwy wyspy, na której zlokalizowano inwestycję – w przeszłości mieściły się tam magazyny ołowiu. Budowa rozpoczęta w 1897 roku trwała dwa lata.

W budynku elektrowni zainstalowano trzy kotły parowe, dwa generatory prądu stałego o mocy 220 kW każdy. Urządzenia te pozwoliły na rozświetlenie energią elektryczną ulic Gdańska i Wrzeszcza – łącznie około 6.200 żarówek.

W latach 1905 – 1907 przeprowadzono rozbudowę i modernizację zaplecza technicznego Ołowianki. Uruchomiono nowe generatory prądu stałego, jeden o mocy 540 kW oraz dwa o mocy 1.200 kW każdy. Budynki zostały powiększone, a w ich wnętrzach zainstalowano dwa kotły parowe.

Lata 1915 – 1916 przyniosły kolejne zmiany. Przekazano do eksploatacji dwie turbiny kondensacyjne o napięciu 3 kV i mocy 4 MW każdy. Rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną zaowocowało kolejnymi modernizacjami – w 1942 roku zakończono budowę dwóch kotłów o mocy 10 MW.

II wojna światowa zakończyła się dla zakładu poważnymi zniszczeniami m.in. zburzona została fasada budynku głównego. Odbudowa budynku i pełnych zdolności produkcyjnych, wynoszących przed zniszczeniami 28 MW, zakończona została w lutym 1946 roku.

Kolejne etapy rozbudowy elektrowni to rok 1952 – oddanie do eksploatacji kotła pyłowego o mocy 32 MW. Rok 1962 to uruchomienie turbozespołu ciepłowniczego o mocy 9,2 MW w wyniku czego Ołowianka stała się elektrociepłownią. Następne lata to modernizacja podstawowych ciągów produkcyjnych takich jak: odpopielanie, układ nawęglania czy chemiczna zmiękczalnia wody.

Blisko 100-letnia eksploatacja Elektrociepłowni Ołowianka zakończyła się w kwietniu 1997 roku. Budynki i tereny przez nią zajmowane zostały przekazane Skarbowi Państwa na cele kulturalne. Obecnie mieści się tu siedziba Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. Fryderyka Chopina.

Rozwój Gdańska – budowa nowej elektrociepłowni

W związku z rosnącymi potrzebami energetycznymi Gdańska w 1951 roku pojawiła się koncepcja budowy drugiej elektrociepłowni. Budowę rozpoczęto w 1967 roku, a rozruch nastąpił w sezonie grzewczym 1970 / 71.

Na przestrzeni lat Elektrociepłownia Gdańsk II rozrastała się i unowocześniała. Powstawały kolejne bloki energetyczne i ciepłownicze. W marcu 1994 roku do eksploatacji został przekazany ostatni blok energetyczny nr 5. Późniejsze lata to ciąg modernizacji układów mechanicznych i elektrycznych, automatyki komputerowej oraz systemów sterowania i nadzoru.

Energetyka zawodowa w Gdyni

Historia energetyki zawodowej w Gdyni sięga 1935 roku, kiedy przystąpiono do budowy elektrociepłowni na terenie Portu Gdynia. Elektrociepłownia Gdynia I zapewniała dostawę energii elektrycznej dla dynamicznie rozbudowującego się miasta i portu.

W okresie II wojny światowej, na początku 1940 roku, na terenie portu, Niemcy przystąpili do budowy stoczni wraz z drugą Elektrociepłownią Gdynia II.

W latach sześćdziesiątych, w ślad za rozbudowującym się miastem i w celu zlikwidowania uciążliwych ekologicznie i nieekonomicznych kotłowni osiedlowych zadecydowano o budowie nowej, trzeciej elektrociepłowni. Budowę Elektrociepłowni Gdynia III rozpoczęto w 1971 roku, a ostatni blok energetyczny przekazano do eksploatacji w 1990 roku.

Konsekwencją rozwoju nowszych, większych i wydajniejszych elektrociepłowni trójmiejskich było wycofanie z eksploatacji starszych zakładów mieszczących się w Gdyni: Elektrociepłowni I w 1995 roku i Elektrociepłowni II w 1997 roku.

Konsolidacja i prywatyzacja

Za datę powstania Zespołu Elektrociepłowni Wybrzeże przyjęto 1960 rok, kiedy to po raz pierwszy Elektrociepłownia Ołowianka, Elektrociepłownia Gdynia I oraz Elektrociepłownia Gdynia II rozpoczęły pracę jako jedna jednostka gospodarcza. 31 grudnia 1993 roku, w wyniku przekształcenia ówczesnego przedsiębiorstwa państwowego, powstała jednoosobowa Spółka Skarbu Państwa.

W maju 1998 roku Zarząd Spółki wystąpił do Ministra Skarbu Państwa z wnioskiem o rozpoczęcie procesu prywatyzacji, który zakończył się zakupem i objęciem pakietów akcji Spółki przez francuskie koncerny: Electricité de France (EDF) i Gaz de France (GDF).

W listopadzie 2001 roku zarejestrowano w Krajowym Rejestrze Sądowym zmiany w statucie Spółki i powstała firma Elektrociepłownie Wybrzeże Spółka Akcyjna.

Ważnymi zakupami zrealizowanymi przez Spółkę było objęcie ponad 18% akcji Elektrowni Rybnik S.A. oraz przejęcie dwóch elektrociepłowni toruńskich, następnie połączenie ich z miejskim przedsiębiorstwem energetyki cieplnej i przekształcenie lokalnych producentów i dystrybutora ciepła w spółkę Cergia S.A.

Dane techniczne:

W skład Elektrociepłowni Wybrzeże S.A. wchodzą dwa zakłady produkcyjne: Elektrociepłownia Gdańska (Ec2) oraz Elektrociepłownia Gdyńska (Ec3).

Ec 2 Gdańsk

Elektrociepłownia Gdańska (Ec2)Elektrociepłownia Gdańska (Ec2)

Ec 3 Gdynia

Elektrociepłownia Gdyńska (Ec3)Elektrociepłownia Gdyńska (Ec3)

EC Wybrzeże S.A. są największym producentem ciepła w Trójmieście zaspokajając 100% potrzeb cieplnych miejskiej sieci ciepłowniczej w Gdańsku, Gdyni, Sopocie i Rumi.


Podziel się

Skomentuj