Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni Poznańskich

Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni Poznańskich S.A. (Dalkia Poznań-ZEC S.A.) – spółka akcyjna w branży energetycznej, powstała 4 czerwca 2004 roku w wyniku prywatyzacji konsorcjum Dalkia Termika S.A. i Poznańskiej Energetyki Cieplnej S.A. W skład firmy wszedł także Zespół Elektrociepłowni Poznańskich S.A., powstały w 1993 z przekształcenia Zespołu Elektrociepłowni Poznań (powstały w 1975 z połączenia Elektrociepłowni Garbary (EC-I) ze znajdującą się w stadium budowy Elektrociepłownią Karolin (EC-II). Zatrudnienie ogółem – 535 osób.

Historia:

Początki energetyki w Poznaniu przypadają na rok 1904 – wtedy uruchomiono przy ulicy Grobla pierwszą miejską elektrownię. Jej maksymalna moc wynosiła 6 MW, ale w kilka lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości okazało się, że nie zaspokaja to potrzeb rozwijającego się miasta.

W związku z tym władze miejskie podjęły decyzję o wybudowaniu na Garbarach nowoczesnej elektrowni. Uruchomiono ją w 1929 roku i stopniowo rozbudowywano. Do wybuchu II wojny światowej elektrownia stanowiła własność komunalną. Energia elektryczna z Garbar docierała do odbiorców oddalonych od centrum miasta o 50 – 70 km. Początkowo moc elektrowni na Garbarach wynosiła 20 MW; w wyniku kolejnych etapów rozbudowy zakładu systematycznie rosła, aż w 1952 r. osiągnęła 65 MW.

W 1959 roku z elektrowni Garbary rozpoczęto pierwsze dostawy pary technologicznej do pobliskich zakładów przemysłowych. W roku 1965 zapoczątkowano przebudowę elektrowni Garbary na elektrociepłownię mogącą zaopatrywać odbiorców na terenie miasta w energię cieplną w wodzie gorącej.

Regularne dostawy ciepła dla miejskiej sieci ciepłowniczej (m.s.c.) rozpoczęto pod koniec roku 1967, a w 1969 ostatecznie przebudowano turbiny kondensacyjne na ciepłownicze. Nastąpiło stopniowe zmniejszenie produkcji energii elektrycznej na rzecz dostaw energii cieplnej w wodzie gorącej i parze. Ze względu na ciągle rosnące potrzeby m.s.c. oraz ograniczenie możliwości rozbudowy Elektrociepłowni Garbary w roku 1970 podjęto decyzję o budowie nowego źródła w Karolinie.

M.s.c. otrzymała pierwsze dostawy ciepła z Elektrociepłowni Karolin (z kotłów wodnych opalanych mazutem) w roku 1975. Dziesięć lat później z Karolina popłynęły pierwsze dostawy energii elektrycznej produkowanej przez blok ciepłowniczy BC – 50 (blok nr 1). W roku 1975 nastąpiło połączenie Elektrociepłowni Garbary (EC – I) ze znajdującą się w stadium budowy Elektrociepłownią Karolin (EC – II). Utworzono jedno przedsiębiorstwo pod nazwą Zespół Elektrociepłowni Poznań. Na początku 1991 roku w EC – II Karolin uruchomiono blok ciepłowniczy BC – 100 (blok nr 2), a w grudniu 1998 roku blok ciepłowniczo – kondensacyjny BK – 100 (blok nr 3).

W okresie powojennym aż do 1988 roku przedsiębiorstwo wchodziło w skład Zachodniego Okręgu Energetycznego. W październiku 1993 roku Zespół Elektrociepłowni Poznań przekształcił się w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa o nazwie „Zespół Elektrociepłowni Poznańskich S.A.” (ZEC-P S.A.).

W dniu 4 czerwca 2004 roku w wyniku prywatyzacji konsorcjum Dalkii Termiki S.A. i Poznańskiej Energetyki Cieplnej S.A. nabyło od Skarbu Państwa 85 % akcji firmy (z czego Dalkii przypadło 50 % plus 1 akcja, a PEC – 35 % minus 1 akcja). Inwestor zmienił nazwę przedsiębiorstwa na Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni Spółka Akcyjna.

Dane techniczne:

Dalkia Poznań – ZEC S.A. jest największym producentem ciepła i energii elektrycznej dla aglomeracji poznańskiej. Dostarcza ona ponad 40% ogólnego zapotrzebowania miasta na ciepło. Produkowane jest ono przede wszystkim w nowoczesnej Elektrociepłowni Karolin oraz w Ciepłowni Garbary. Przedsiębiorstwo dysponuje urządzeniami wytwórczymi o mocy cieplnej 930,2 MW oraz 275,5 MW mocy elektrycznej. Poza produkcją ciepła w wodzie gorącej i energii elektrycznej, zasilającej krajowy system energetyczny, zakład wytwarza również ciepło w parze technologicznej.

…………. …………………… …………………… ……………………….. ……………… ……………… …………….. …………… ………………………. ……………………… ………………………. ……………………… ……………..

Elektrociepłownia Karolin:

ilość kotłów – 7

ilość turbozespołów – 3

temperatura pary świeżej z kotła energetycznego – 540 °C

ciśnienie pary świeżej z kotła energetycznego – 13,5 MPa

moc cieplna osiągana – 804,6 MW

moc elektryczna osiągana – 276 MW

wysokość komina w EC Karolin – 200 m

ilość spalonego w ciągu roku węgla – 825 tys. ton

Ciepłownia Garbary:

ilość kotłów – 5

moc cieplna osiągana – 125,6 MW

wysokość komina w EC Garbary – 100 m

ilość spalonego w ciągu roku węgla – 19 tys. ton